Omdat ik weet dat dat bepaalde beeld, weer door men gedahcten flitsen zal.
En ook door de dag, heb ik maar even nodig om er meteen weer aan te denken.
Bij elk antwoord, komt er nieuwe pijn en nieuwe vragen.
Hoe meer ik het vergeten wil, hoe meer het me parten blijft spelen.
Ik probeer het te verbijten, want wegbijten lukt niet.
Ik wou dat het me alemaal niet zoveel deed.
Ik wou dat jij die pijn in mijn ogen niet meer hoefde te zien.
Maar ik vrees dat het nog even duren zal, voor alle tranen gevloeid zijn.




